Czym jest gimnastyka artystyczna

Gimnastyka artystyczna – sport uprawiany przez dziewczęta w wieku od około 4 do 24 lat. Do programu olimpijskiego została włączona w 1984 (Los Angeles).

 

Polega na wykonywaniu układów taneczno-gimnastyczno-akrobatycznych (bez przyboru, wykonywany tylko przez najmłodsze zawodniczki), z piłką, wstążką, obręczą, skakanką lub parą maczug. Dziewczęta ćwiczą na specjalnej planszy, jednak podczas układu nie mogą wyjść poza kwadrat o boku długości 13 metrów, gdyż jest to karane.

 

Gimnastyczki, prócz ćwiczeń rozciągających i gibkościowych, dla poprawy gracji i równowagi oraz koordynacji ruchowej i rytmicznej ćwiczą taniec klasyczny z elementami tańca charakterystycznego.

 

Sędziowanie w gimnastyce artystycznej

Każdy układ podlega ocenie sędziów podzielonych na cztery komisje: D1-technika ciała (poprawność wykonywanych elementów), D2-technika przyboru (mistrzostwo przyboru + ryzyko), A-komisja artystyczna (wrażenia artystyczne, dobór muzyki do choreografii i kostiumu,dobór elementów) i komisja wykonania (manipulacja przyboru, poprawność formy elementów).

 

Układy indywidualne

Długość układu indywidualnego wynosi od 1:15 do 1:30 min. Gimnastyczki przygotowują 4 układy z wykorzystaniem (bądź nie) wybranych przyborów. Punktacją końcowa jest różna, może być osobna dla każdego układu, może też być sumą ocen z wszystkich. Ocena zależy między innymi od poziomu trudności elementów, które wykonuje zawodniczka.

 

Układy zbiorowe

Grupy zbiorowe, czyli tzw. zbiorówki składają się z 5 lub 6 zawodniczek w zależności od grupy wiekowej. Juniorki młodsze i juniorki mają do wykonania 1 układ, a seniorki (klasa mistrzowska) 2 układy. Czas jednego układu wynosi około 2:30 min. W juniorkach jest to 6 zawodniczek, zaś w seniorkach drużyna składa się z 5 zawodniczek. Ocena drużyn juniorskich wynosi do 30 pkt za układ, natomiast w seniorkach maksymalna nota to 20 pkt za układ.

 

Źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Gimnastyka_artystyczna